Węgiel pełni w Polsce niezmiennie ważną rolę w produkcji energii. Kupując surowiec należy jednak zwrócić uwagę na jego kaloryczność, gdyż poszczególne odmiany mają istotne walory ergonomiczne.
Węgiel w Polsce ma umocowanie historyczne. Kopalnie – nie tylko te na Śląsku – pełniły tak ważną rolę, że funkcjonowały jako sponsorzy wielu uznanych klubów sportowych. Dość wspomnieć czasy świetności Górnika Zabrze, GKS-u Bełchatów czy GKS-u Katowice, których wyniki sprawdzicie na lebull kod promocyjny.
Kopalnie, związane z tymi drużynami, specjalizowały się w wydobyciu węgla brunatnego. Należy jednak pamiętać o tym, że istnieje wiele odmian tego bardzo cennego kruszca.
Torf
Torf jest miękki, brunatny, mocno nasiąknięty wodą i organicznymi szczątkami. Zawiera około 55–60% węgla. Rzadko używany jako źródło energii przemysłowej, czasami stosowany w gospodarstwach domowych i ogrodnictwie.
Węgiel brunatny
Czarny, miękki i łatwo kruszący się. Zawiera ok. 65–70% węgla. Charakteryzuje się dużą zawartością wilgoci (do 50%), co powoduje niską wartość opałową i duże zanieczyszczenie środowiska przy spalaniu. Ma więcej mocy niż torf, ale nadal spala się mniej efektywnie – wydziela sporo dymu i wilgoci, co powoduje niższą jakość ciepła.
Węgiel kamienny
Ma kolor czarny, jest twardy, lśniący lub matowy. Zawartość węgla wynosi 75–90%. Węgiel kamienny dzieli się dodatkowo na różne klasy jakościowe (np. miał, orzech, groszek), zależnie od wielkości ziaren i zawartości popiołu. To paliwo o wysokiej wartości opałowej. Daje dużo energii, spala się równomiernie i jest głównym surowcem wykorzystywanym w elektrowniach i w ogrzewaniu domów.
Antracyt
Najtwardszy i najbardziej błyszczący węgiel. Zawiera ponad 90% węgla. Ma bardzo niską zawartość wilgoci i substancji lotnych, co powoduje jego wysoką kaloryczność i czystsze spalanie. Bywa uznawany za swoistą elitę węglową. Spala się bardzo długo, daje bardzo dużo ciepła i prawie nie wydziela dymu. Jest najczystszym i najefektywniejszym paliwem spośród wszystkich odmian węgla.
Jak wydobywa się węgiel?
Sposób wydobycia węgla zależy od jego rodzaju oraz od tego, na jakiej głębokości występują złoża.
Torf pozyskuje się w najprostszy sposób – poprzez osuszanie torfowisk i zbieranie warstw ziemi specjalnymi maszynami. Wydobycie jest płytkie i nie wymaga skomplikowanych technologii.
Węgiel brunatny wydobywa się głównie metodą odkrywkową. Ponieważ jego pokłady znajdują się stosunkowo płytko pod ziemią, używa się ogromnych koparek i systemów transportujących. Wydobycie odkrywkowe powoduje jednak duże zmiany w krajobrazie.
Węgiel kamienny najczęściej wydobywa się metodą głębinową. Tworzy się specjalne szyby i sieć chodników podziemnych, by dotrzeć do głębokich złóż. Czasami, jeśli warunki geologiczne na to pozwalają, także węgiel kamienny wydobywa się metodą odkrywkową.
Antracyt wydobywa się podobnie jak węgiel kamienny – głównie pod ziemią, w trudnych i kosztownych warunkach. Ze względu na rzadkość i głębokość jego występowania, eksploatacja antracytu wymaga jeszcze bardziej zaawansowanych technologii i większych nakładów pracy.
