Katowice, dnia 20 sierpnia 2018 roku

IZBA GOSPODARCZA SPRZEDAWCÓW POLSKIEGO WĘGLA

Lompy 14, 40-955 Katowice

NIP 634-281-48-03, KRS 0000445236

www.polski-wegiel.pl

 

Szanowny Pan Tadeusz Skobel

Podsekretarz stanu

Ministerstwo Energii

Plac Trzech Krzyży 3/5

00-507 Warszawa

Dotyczy:       DGA.I.4211.1.2018

IK:207038

UWAGI DO PROJEKTU ROZPORZĄDZEŃ WYKONAWCZYCH

W nawiązaniu do opublikowanego na stronach internetowych Rządowego Centrum Legislacji pisma dotyczącego skierowania do konsultacji publicznych m.in. projektu rozporządzenia Ministra Energii w sprawie wymagań jakościowych dla paliw stałych oraz projektu rozporządzenia Ministra Energii w sprawie wzoru świadectwa jakości paliw stałych (sygn. DGA.I.4211.1.2018; IK:207038) w imieniu Izby Gospodarczej Sprzedawców Polskiego Węgla (dalej: „Izba”) niniejszym przedstawiam uwagi do ww. projektów.

Mamy nadzieję, że nasze spostrzeżenia zostaną uwzględnione w trakcie dalszych prac legislacyjnych i pozwolą na sprawne wprowadzenie nowych regulacji przy jednoczesnym ograniczeniu zaburzeń w ciągłości dostaw węgla.

 

  1. Uwagi do projektu rozporządzenia Ministra Energii w sprawie wymagań jakościowych dla paliw stałych

 

W odniesieniu do opublikowanego na stronie Rządowego Centrum Legislacji projektu rozporządzenia Ministra Energii w sprawie wymagań jakościowych dla paliw stałych z dnia 26 lipca 2018 r. wersja 1.0. (dalej: „projekt rozporządzenia w sprawie wymagań”) Izba pragnie zwrócić uwagę na sposób określenia dopuszczalnych odchyleń od wartości poszczególnych parametrów jakościowych.

Przedstawiony projekt rozporządzenia w sprawie wymagań przewiduje dla większości parametrów jakościowych dopuszczalne odchylenia wyrażone w procentach na poziomie 0,3% do 5% wartości (za wyjątkiem dopuszczalnych odchyleń przewidzianych dla wartości opałowej oraz zdolności spiekania RI, dla których przewidziano „sztywne” wartości dopuszczalnych odchyleń, wyrażone w wartościach absolutnych).  W ocenie Izby taki sposób określenia dopuszczalnych odchyleń nie uwzględnia m.in. dokładności metod służących do badania poszczególnych parametrów oraz dopuszczalnych błędów pomiarowych tych metod. Jak już sygnalizowaliśmy w trakcie wcześniejszych prac legislacyjnych, zgodnie z opracowaniem przygotowanym przez Akademię Górniczo-Hutniczą w Krakowie dokładność określania np. zawartości popiołu wynosi 2,0% bezwzględnie dla wartości powyżej 20% oraz 10,0% względnie dla wartości do 20%. Taka dokładność jest również określona w Polskiej Normie PN-G-04502, do której odwołuje się projekt rozporządzenia Ministra Energii w sprawie metod badania jakości paliw stałych.

Określony w projekcie rozporządzenia w sprawie wymagań dopuszczalny poziom odchyleń nie jest dostosowany do sposobu badania poszczególnych parametrów oraz powszechnie dostępnej technologii. Tym samym, zdaniem Izby niezbędne jest wprowadzenie modyfikacji zarówno w odniesieniu do sposobu określenia poziomu dopuszczalnych odchyleń dla poszczególnych parametrów jak i samej wysokości dopuszczalnych odchyleń dla poszczególnych parametrów – w celu dostosowania ich do powszechnie stosowanych określeń i rozwiązań wprost wynikających m.in. z Polskich Norm. Normy te bowiem są zbiorem wieloletnich doświadczeń i wiedzy zebranej w Polsce na temat węgla kamiennego.

Co istotne, zaproponowane poziomy odchyleń byłyby prawidłowe gdyby wartości procentowe zastąpić punktami procentowymi. Obecnie bowiem, dopuszczalne odchylenie w zakresie większości parametrów obliczane jest jako procent od procentu, co skutkuje zbyt niskimi wartościami odchyleń.

W ocenie Izby nie jest wskazane wybieranie z treści tych norm wyłącznie ich fragmentów, pomijając pełen kontekst. Zachowanie proponowanego przez Ministra Energii brzmienia projektu rozporządzenia w sprawie wymagań, zdaniem Izby, będzie skutkować brakiem możliwości wprowadzenia do obrotu węgla kamiennego oraz pozostałych paliw stałych nawet w przypadku nieznacznych odstępstw pozostających bez istotnego wpływu na jakość danego wyrobu.

Dla zobrazowania potrzeby uwzględnienia powyższego postulatu Izba pragnie przedstawić przykład oparty o dopuszczalny poziom odchyleń w przypadku zawartości podziarna. Przedstawiony projekt rozporządzenia w sprawie wymagań przewiduje, iż dopuszczalny poziom odchyleń dla zawartości podziarna wynosi 5% wartości. Natomiast maksymalna wartość zawartości podziarna określona w załączniku do wspomnianego rozporządzenia dla wszystkich wyrobów, dla których parametr ten został określony wynosi 10%. Tym samym zastosowanie dopuszczalnego poziomu odchyleń przewidzianego w projekcie rozporządzenia w sprawie wymagań (5% wartości) oznaczałoby w praktyce różnicę na poziomie zaledwie 0,5%. Przenosząc to na przykład hipotetycznej dostawy 1 tony węgla (lub innego paliwa, dla którego określono w projekcie rozporządzenia maksymalną zawartość podziarna) oznaczałoby to różnicę w zawartości podziarna na poziomie 5 kg. Tak niski poziom odchyleń zawartości podziarna jest niemożliwy do uzyskania w odniesieniu do większości sortymentów węgla ze względu na jego naturalne właściwości. Jak wskazano powyżej stosowane metody badań oraz wykorzystywane w tym celu narzędzia i technologia (tu trzeba zwłaszcza uwzględnić jak faktycznie przebiega badanie metodą sitową) nie pozwalają na tak precyzyjne określenie zawartości podziarna dla całej partii badanych wyrobów.  Wynika to zarówno z samej metodologii badania jak i faktu, że badaniu podlega wyłącznie dana próbka – tym samym przeniesienie wyników badań laboratoryjnych na całą partię paliwa zawsze  obarczone jest pewnym błędem.

W przypadku takich parametrów jak zawartość podziarna lub zawartość wilgoci całkowitej należy również mieć na uwadze, iż parametry te ulegają ciągłej zmianie – należy bowiem zauważyć, iż trakcie zwykłych czynności towarzyszących magazynowaniu czy dostawie paliw (jak np. załadunek, przeładunek czy przewóz węgla) dochodzi do rozdrobnienia części ziaren lub oddziaływania warunków atmosferycznych. Obecny poziom dopuszczalnych odchyleń przewidziany w projekcie rozporządzenia w sprawie norm doprowadzi do kuriozalnych przypadków, w których paliwo spełniające wymagania w momencie pobrania próbki, w momencie rozładunku u klienta mogłoby nie spełniać kryteriów jakościowych wynikających z przepisów z uwagi na transport w deszczowy dzień (nawet pod przykryciem, ze względu na wpływ zwiększonej wilgotności powietrza).

Dlatego też dopuszczalny poziom odchyleń powinien zostać, zdaniem Izby, określony w inny sposób.

Podane powyżej przykłady mają wyłącznie charakter poglądowy, a składane przez Izbę postulaty odnoszą się do wszystkich parametrów, dla których dopuszczalny poziom odchyleń został określony procentowo (jako procent dopuszczalnej wartości). Równocześnie Izba pragnie zwrócić uwagę, iż powyższy postulat wydaje się być tym bardziej uzasadniony z uwagi na fakt, iż ustawa z dnia 5 lipca 2018 r. o zmianie ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw oraz ustawy o Krajowej Administracji Skarbowej (dalej: „Ustawa”) przewiduje sankcje nie tylko za wprowadzenie do obrotu paliw niespełniających wymagań lecz również w przypadku stwierdzenia rozbieżności pomiędzy danymi wskazanymi w świadectwie jakości paliw stałych a wynikami badań laboratoryjnych.

Wprowadzenie w rozporządzeniu w sprawie wymagań tak niskich poziomów dopuszczalnych odchyleń jak przewiduje to przedstawiony projekt będzie zatem w praktyce oznaczać, iż niemalże w każdym przypadku możliwe będzie nałożenie na przedsiębiorców kary z tytułu stwierdzenia rozbieżności pomiędzy danymi wskazanymi w świadectwie jakości paliw stałych a wynikami badań laboratoryjnych. Jak bowiem wskazano powyżej, metody badania poszczególnych parametrów obarczone są pewnym błędem i niejednokrotnie charakteryzują się mniejszą precyzją niż wymaga to przedstawiony projekt rozporządzenia w sprawie wymagań. W rezultacie, sprzedawcy paliw stałych nie są w stanie określić wskazanych parametrów z precyzją wymaganą przez obecne brzmienie projektu.

Zdaniem Izby obecne brzmienie projektu tego rozporządzenia nakłada na podmioty zajmujące się obrotem węglem oraz innymi paliwami stałymi wymagania, których z technicznego punktu widzenia nie są one w stanie spełnić, działając nawet z najwyższą starannością.  Obecnie zaproponowane brzmienie projektów aktów wykonawczych w połączeniu z uchwaloną ustawą mogą prowadzić do wniosku, że każde odchylenie od wartości podanej przez podmiot wprowadzający na świadectwie jakości, może skutkować nałożeniem na niego kary przewidzianej w art. 35a pkt 9).

Co więcej, oznacza narażenie ich na realne ryzyko nałożenia znacznych kar finansowych. Wśród sprzedawców pojawiają się duże obawy przed tym ryzykiem, zwłaszcza że kary i ich skala są niewspółmierne do obrotów realizowanych przez większość z nich. To może skutkować wycofaniem się części podmiotów z rynku (zwłaszcza mniejszych firm rodzinnych), a następnie zastępowaniu ich przez duże i zorganizowane sieci detaliczne zagranicznych producentów, wypierając z rynku węgiel opałowy z polskich kopalń.

Mając na względzie powyższe Izba wnioskuje o następujące zmiany w treści projektu rozporządzenia w sprawie wymagań:

  • wskazanie odchyleń wartości parametrów jakościowych w punktach procentowych odnoszonych do wartości granicznych danych norm jakościowych (z wyjątkiem wartości opałowej oraz zdolności spiekania gdzie obecne uregulowanie nie rodzi zastrzeżeń).
  • wskazanie, iż dopuszczalne odchylenia mają również zastosowanie do deklarowanej na świadectwie jakości wartości parametrów danego paliwa stałego (np. poprzez dodanie ustępu 3 do paragrafu 2 projektu rozporządzenia w sprawie wymagań, w którym określone zostałyby dopuszczalne odchylenia od wartości deklarowanych na świadectwie jakości przez podmiot wprowadzający do obrotu paliwa stałe).

Zaproponowane powyżej zmiany są konieczne w celu ochrony 14 tyś. przedsiębiorstw przed ryzykiem ogromnych sankcji prawnych i licznych sporów z organami Państwa wynikającymi z treści uchwalonych przepisów.

 

  1. Uwagi do projektu rozporządzenia Ministra Energii w sprawie wzoru świadectwa jakości paliw stałych

 

Nawiązując do opublikowanego na stronach Rządowego Centrum Legislacji projektu rozporządzenia Ministra Energii w sprawie wzoru świadectwa jakości paliw stałych z dnia 13 czerwca 2018 r. wersja 1.0 (dalej: „rozporządzenie w sprawie świadectwa jakości”), Izba pragnie zgłosić postulaty wprowadzenia pewnych modyfikacji w zakresie:

  • konieczności wskazywania w świadectwie jakości adresu punktu sprzedaży;
  • instrukcji wypełniania świadectw jakości paliw;
  • możliwości posługiwania się przedziałami w przypadku podawania deklarowanej wartości danego parametru;
  • doprecyzowania rozumienia pojęć „rodzaju paliwa” oraz „systemu certyfikacji”, które powinien zostać wskazany w świadectwie jakości oraz
  • możliwości modyfikacji wymiarów poszczególnych pól świadectwa jakości.

Poniżej zostały przedstawione szczegółowe wyjaśnienia i argumenty uzasadniające potrzebę wprowadzenia postulowanych przez Izbę modyfikacji.

 

  1. Wskazywanie w świadectwie jakości adresu punktu sprzedaży

 

Przedstawiony projekt rozporządzenia w sprawie świadectwa jakości określa wzór świadectwa jakości paliw stałych, który zawiera m.in. dane dotyczące adresu punktu sprzedaży paliwa. Równocześnie Ustawa nie wymienia danych adresu punktu sprzedaży paliwa wśród danych wymaganych względem świadectwa jakości. W ocenie Izby zawarte w Ustawie upoważnienie do określenia wzoru świadectwa jakości nie obejmuje możliwości poszerzenia zakresu danych, które powinny zostać wskazane w świadectwie jakości w drodze rozporządzenia. Rozporządzeniem, zdaniem Izby, możliwe jest wyłącznie określenie sposobu prezentacji danych wymienionych w Ustawie – tym samym zdaniem Izby rozporządzenie w sprawie świadectwa jakości nie powinno poszerzać zakresu danych wymaganych względem świadectwa jakości o dane adresu punktu sprzedaży. Dlatego też Izba postuluje  wprowadzenie modyfikacji do projektu rozporządzenia w sprawie świadectwa jakości polegającej na usunięciu odniesienia do adresu punktu sprzedaży w załączniku określającym wzór świadectwa jakości paliw stałych.

Uwaga ta będzie mieć szczególne znaczenie w przypadku wyrobów konfekcjonowanych lub sprzedaży jednej partii węgla za pośrednictwem kilku składów opału. Aktualnie wskazany wymóg spowoduje konieczność ponownego wystawiania świadectwa jakości co należy uznać za całkowicie zbędny formalizm, skutkujący wygenerowaniem dodatkowych dokumentów o tej samej treści.

 

  1. Instrukcja wypełniania świadectw jakości

 

Świadectwo jakości paliw stałych jest nowym dokumentem wprowadzanym do polskiego systemu prawnego. Dlatego też sposób jego wypełnienia może budzić w praktyce liczne wątpliwości zarówno po stronie sprzedawcy jak i nabywcy. W celu uniknięcia problemów praktycznych, zdaniem Izby, warto byłoby zawrzeć w rozporządzeniu w sprawie świadectwa jakości instrukcję wypełniania / objaśnienia zbliżone do tych zawartych w regulacjach dotyczących deklaracji podatkowych.

Powyższy dotyczy przykładowo sposobu wypełniania pól w przypadku gdy dla danego rodzaju paliwa nie zostały określone maksymalne ani minimalne wartości dla danego parametru. Z uwagi na brak jakichkolwiek informacji w tym zakresie, po stronie nabywców mogą pojawić się wątpliwości, czy w przypadku tego rodzaju parametrów (dla których w rozporządzeniu w sprawie wymagań nie określono minimalnej ani maksymalnej wartości) należy oczekiwać od sprzedawcy podania na świadectwie jakości paliw rzeczywistych wartości danego parametru, czy też umieścić adekwatną adnotację lub pozostawić te pola pustymi.

W ocenie Izby doprecyzowanie ww. kwestii oraz umieszczenie szczegółowych wyjaśnień dotyczących sposobu wypełniania poszczególnych pól świadectwa jakości pozwoli na ujednolicenie praktyki stosowania nowych regulacji i jednocześnie ułatwi wypełnianie obowiązków przez podmioty z branży handlu paliwami stałymi.

 

  1. Możliwości posługiwania się przedziałami w przypadku podawania deklarowanej wartości danego parametru

 

W ocenie Izby warto byłoby również wyjaśnić na wzorze świadectwa jakości sposób, w jaki powinny być wpisywane poszczególne parametry wskazywane w świadectwach jakości paliw stałych (czy dane powinny być wskazywane w zaokrągleniu do całych liczb, zaokrągleniu do ilu miejsc po przecinku itp.). Warto wskazać, czy podanie przedziału dla danej wartości, zgodnego z wymaganiami jakościowymi, będzie uznane za właściwe – przykładowo wartość opałowa Qir ≥ 24 MJ/kg. Takie rozwiązanie mogłoby istotnie uprościć proces tworzenia świadectw jakości i jest również korzystne z punktu widzenia klientów, którzy dostaną węgiel o danym albo lepszym parametrze.

 

  1. Rozumienie pojęć „rodzaj paliwa” oraz „system certyfikacji”

 

Zgodnie z Ustawą oraz projektem rozporządzenia w sprawie świadectw jakości, wystawiane na gruncie tych regulacji świadectwa jakości paliw stałych powinny zawierać m.in. informacje dotyczące rodzaju paliwa oraz systemu certyfikacji lub innego dokumentu stanowiącego podstawę do uznania, że określony rodzaj paliwa stałego, dla którego jest wystawiane świadectwo jakości spełnia wymagania jakościowe.

Zdaniem Izby oba ww. pojęcia wydają się być niewystarczająco precyzyjne, w konsekwencji czego ich interpretacja może w praktyce budzić daleko idące wątpliwości. Dla przykładu zarówno Ustawa jak i projekty aktów wykonawczych (w tym projekt rozporządzenia w sprawie świadectwa jakości) nie wskazuje, czy jako rodzaj paliwa stałego należy rozumieć poszczególne kategorie paliw stałych zgodnie z klasyfikacją przyjętą w art. 1 pkt 2 lit. b) Ustawy czy poszczególne grupy paliw, dla których określa się odrębne normy jakościowe w rozporządzeniu w sprawie wymagań, czy też nazwa handlowa danego paliwa stałego wprowadzanego do obrotu. W ocenie Izby dla uniknięcia późniejszych wątpliwości interpretacyjnych oraz rozbieżności w stosowaniu nowych regulacji, warto byłoby rozważyć możliwość doprecyzowania pojęcia „rodzaju paliwa”, np. poprzez dodanie objaśnień do odpowiedniego pola wzoru świadectwa jakości paliw stałych.

Analogiczne wątpliwości oraz postulaty dotyczą pojęcia „systemu certyfikacji lub innego dokumentu stanowiącego podstawę do uznania, że określony rodzaj paliwa stałego, dla którego jest wystawiane świadectwo jakości spełnia wymagania jakościowe”. Zdaniem Izby odwołanie się w Ustawie oraz w projekcie rozporządzenia w sprawie świadectw jakości nie jest wystarczająco precyzyjne. Brak jest bowiem jakichkolwiek wskazówek, jakie dokumenty mogą stanowić podstawę do wystawienia wspomnianego świadectwa oraz kto tego rodzaju dokument może wystawić. Zarówno Ustawa jak i projekty aktów wykonawczych nie pozwalają na jednoznaczne określenie, czy w tym zakresie podmioty zajmujące się obrotem węglem oraz innymi paliwami stałymi mogą opierać się na dokumentach wystawionych przez producentów czy też wymagane są dodatkowe dokumenty wystawiane przez inne podmioty (np. laboratorium czy instytucja badawcza). Dla uniknięcia wątpliwości interpretacyjnych na gruncie wprowadzanych regulacji, zdaniem Izby, warto byłoby rozważyć doprecyzowanie ww. pojęcia np. poprzez dodanie stosownych objaśnień dotyczących sposobu wypełnienia odpowiedniego pola świadectwa jakości.

Konieczne jest również zweryfikowanie, zawartego w uzasadnieniu do projektu następującego stwierdzenia:

 

Proponowany system nie przyczyni się do wzrostu kosztów po stronie producentów z tytułu wystawiania świadectw jakości paliw stałych. Spółki górnicze stworzyły własne systemy kontroli jakości i sposoby przekazywania informacji o jakości produktów do klientów. W przypadku producentów, system informowania klientów o jakości paliwa stałego zostanie ujednolicony.
W przypadku pośredników (dilerów), którzy mieszają lub konfekcjonują paliwo stałe powinny zostać wykonane badania jakości paliwa stałego, aby móc wystawić świadectwo jakości. Jeżeli pośrednik sprzedaje paliwo stałe bez dokonywania zmian jego jakości, także wystawia świadectwo jakości, może jednak posiłkować się kopią świadectwa wystawionego przez producenta.

 

W uzasadnieniu do projektu rozporządzenia w sprawie świadectwa jakości pomija się fakt, iż to na sprzedawców węgla – zwłaszcza pochodzącego ze wspomnianych w przytoczonym fragmencie „spółek górniczych” – będzie nałożony obowiązek kontrolowania jakości węgla. To wpłynie zarówno na istotne zwiększenie kosztów ich działalności, jak również na wzrost cen paliw stałych w sprzedaży detalicznej. Koszt jednorazowego badania obejmującego wszystkie monitorowane parametry jakościowe to obecnie ok. 300 – 450 zł netto, a trudno przewidzieć jak na te ceny wpłynie drastycznie zwiększone zapotrzebowanie rynku na usługi laboratoriów.

Zdaniem Izby konieczne jest także rozważenie, czy w przypadku bezpośredniej odsprzedaży węgla pochodzącego od Spółek górniczych, nie wprowadzić możliwości referencji do certyfikatu jakości wystawianego przez producenta. Przytoczony fragment uzasadnienia wydaje się wykluczać takie rozwiązanie co jest w sprzeczności z naszym dotychczasowym rozumieniem odpowiednich zapisów ustawy.

Proponowane rozwiązanie mogłoby wpłynąć na redukcję kosztów badań, w przypadku sprzedaży najbardziej popularnych i renomowanych rodzajów węgla z polskich kopalń. Konieczność wykonania badań należałoby natomiast ograniczyć do przypadków, gdy sprzedawca węgla dokonuje zmiany parametrów jakościowych poprzez poddanie kupionego paliwa stałego procesom technologicznym (np. sortowanie) lub zmieszanie z innym rodzajem paliwa stałego, co miałoby wpływ na wartość parametrów jakościowych wprowadzanego do obrotu finalnego wyrobu.

 

  1. Możliwość modyfikacji wymiarów poszczególnych pól świadectwa jakości

 

Projekt rozporządzenia w sprawie świadectwa jakości określa wzór świadectwa jakości paliw stałych – w tym rozmieszczenie poszczególnych pól oraz ich rozmiar. Na gruncie stosowania nowych regulacji mogą pojawić się wątpliwości praktyczne dotyczące możliwości modyfikowania rozmiarów i układu poszczególnych pól (przy zachowaniu wszystkich danych wymaganych przez przepisy oraz ich układu) oraz wymiaru arkuszy, na których świadectwo powinno zostać wystawiane.

Dlatego też Izba pragnie zgłosić postulat zawarcia w projekcie rozporządzenia w sprawie świadectwa jakości zapisów, które wprost pozwalałyby podmiotom zobowiązanym do modyfikacji rozmiarów poszczególnych pól i ich układu oraz swobodnego wyboru rozmiaru arkuszu, na którym zostanie wydrukowane świadectwo jakości. Zdaniem Izby uwzględnienie tego postulatu znacznie ułatwi spełnienie wymagań wynikających z nowych regulacji przy jednoczesnym braku jakiegokolwiek negatywnego wpływu na realizację celów, które przyświecają ich wprowadzeniu. Pozwoli również m.in. na drukowanie świadectw na fakturach wystawianych nabywcom.

 

  1. Wspólne uwagi dot. projektu rozporządzenia w sprawie wymagań oraz projektu rozporządzenia w sprawie świadectwa jakości

 

W odniesieniu zarówno do załącznika do projektu rozporządzenia w sprawie wymagań jak
i wzoru świadectwa jakości paliw określonego w załączniku do projektu rozporządzenia
w sprawie świadectwa jakości, w imieniu Izby pragnę zwrócić uwagę na kolejność poszczególnych parametrów, które powinny spełniać poszczególne paliwa stałe.

W obu ww. dokumentach parametry są wymieniane w następującej kolejności: (i) zawartość popiołu, (ii) zawartość części lotnych, (iii) wartość opałowa, (iv) zdolność spiekania, (v) wymiar ziarna, (vi) zawartość podziarna, (vii) zawartość nadziarna, (viii) zawartość wilgoci całkowitej. Kolejność ta różni się od tej dotychczas przyjętej w praktyce obrotu paliwami stałymi oraz wskazywanymi przez laboratoria badające ich jakość. Zgodnie z powszechnie stosowaną metodologią jako pierwsze wskazuje się parametry dotyczące rozmiaru uziarnienia paliw stałych (wymiar ziarna, zawartość podziarna, zawartość nadziarna), po których dopiero wymienia się poszczególne parametry chemiczne (w kolejności: wartość opałowa, popiół, siarka, wilgoć, części lotne, zdolność spiekania).  W związku z tym Izba pragnie zgłosić postulat dostosowania kolejności, w jakiej wymieniane są poszczególne parametry do powszechnie przyjętej praktyki funkcjonującej już w obrocie gospodarczym.

Powyższy postulat, zdaniem Izby, jest o tyle istotny, że świadectwo jakości paliw stałych zgodnie z Ustawą ma być wystawiane przed wprowadzeniem paliwa do obrotu, co oznacza, że w praktyce w wystawienie tego dokumentu mogą być zaangażowane osoby odpowiedzialne bezpośrednio za wydanie i sprzedaż paliw. Równocześnie możliwość weryfikacji świadectw jakości wystawianych przez te osoby przez kadrę zarządzającą / kierowniczą będzie bardzo ograniczona z uwagi na liczbę wystawianych dokumentów oraz szybkie tempo przeprowadzanych transakcji (zwłaszcza na początku sezonu zimowego). Zdaniem Izby, dostosowanie kolejności poszczególnych parametrów do przyjętej praktyki powinno pozwolić na ograniczenie ryzyka wystąpienia błędu ludzkiego na etapie wystawiania świadectw jakości bez jakiegokolwiek negatywnego wpływu na realizację celów przyświecających wprowadzanej regulacji.

 

***

 

Mamy nadzieję, że powyższe postulaty Izby zostaną uwzględnione w trakcie dalszych prac legislacyjnych nad projektem rozporządzenia w sprawie wymagań oraz projektem rozporządzenia w sprawie świadectwa jakości. Zwłaszcza, że z uwagi na szybkie tempo wprowadzanych zmian, po stronie podmiotów zajmujących się obrotem paliwami stałymi
w bardzo krótkim czasie zostanie nałożone szereg nowych obowiązków, których spełnienie może niejednokrotnie nastręczać pewnych trudności.

Uwzględnienie postulatów branży wyrażonych jako stanowisko Izby nabiera szczególnego znaczenia również z uwagi na fakt, iż nowe regulacje przewidziane w ww. projektach wejdą  w życie w przededniu / na samym początku jesienno-zimowego sezonu grzewczego, w którym poziom sprzedaży paliw stałych ulega znacznemu wzrostowi. Tym samym nowe obowiązki zostaną nałożone na przedsiębiorców w okresie dla nich najbardziej wymagającym. Dlatego też wszelkie ewentualne wątpliwości lub trudności w interpretacji wprowadzanych regulacji będą jeszcze potęgowane przez skalę transakcji przeprowadzanych w tym okresie. W związku z powyższym wprowadzane regulacje powinny być możliwie jak najbardziej zrozumiałe oraz dostosowane do specyfiki branży zajmującej się obrotem paliwami stałymi.

Z góry dziękujemy za zrozumienie potrzeb branży i wyrażamy gotowość wspierania działań Ministra Energii w działaniach zmierzających do sprawnego wprowadzenia nowych regulacji w życie.

Łukasz Horbacz

Prezes Zarządu