Katowice, dnia 12 lutego 2018 roku

                                                                                        MINISTERSTWO ENERGII

                                                                                         Minister Energii

Sz. P. Krzysztof Tchórzewski

Krucza 36/Wspólna 6

00-522 Warszawa

 

Szanowny Panie Ministrze,

Działając w imieniu Izby Gospodarczej Sprzedawców Polskiego Węgla, z powołaniem   na uprawnienia do reprezentacji ww. podmiotu wynikające z załączonego wydruku z KRS, w związku  z prowadzonymi konsultacjami społecznymi w zakresie projektu Ustawy o zmianie ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw i bezpośrednio powiązanymi z nim projektami rozporządzeń:

  1. Rozporządzenie Ministra Energii „w sprawie wymagań jakościowych dla paliw stałych”
  2. Rozporządzenie Ministra Energii „w sprawie sposobu pobierania próbek paliw stałych”
  3. Rozporządzenie Ministra Energii ” w sprawie metod badania jakości paliw stałych”,

niniejszym poniżej przedstawiamy dalsze uwagi i wnioski do treści ww. projektów  na dzień 06 marca 2018 roku.

 

Art. 2 ust 1 pkt 1 lit b – pojawia się pytanie, czy użycie w ustawie sformułowania,  że za przedsiębiorcę w rozumieniu ustawy uważa się przedsiębiorcę wykonującego działalność w zakresie „wprowadzania do obrotu paliw stałych” powoduje, że spod działania ustawy wyłączeni są przedsiębiorcy którzy wytwarzają, transportują, magazynują, sortują lub w inny sposób wzbogacają węgiel zanim trafi on do finalnej sprzedaży dla klienta indywidualnego (sektora komunalno-bytowego) – dla części przedsiębiorców, znaczny zakres ich działalności polega na nabywaniu węgla celem obróbki, sortowania  i wzbogacania węgla zanim trafi on do sprzedaży finalnej  – w przypadku takim, jak będzie się miało do tego określanie „przeznaczenia paliwa”, jeżeli podmiot taki przed, a nawet w trakcie obróbki i sortowania węgla, nie jest w stanie określić do jakiego sektora zostanie przeznaczony dany węgiel. Konieczność określenia przeznaczenia węgla już na etapie producenta/importera odbierze elastyczność firmom handlowym, przez co wpłynie na wzrost cen węgla.

 

Brak sprecyzowania pojęcia mułów i flotokoncentratów węglowych – z uwagi na objęcie tych paliw zakazem, z punktu widzenia zasad prawidłowej legislacji, należy wyjaśnić w słowniczku ustawowym w/w pojęcia. W uzasadnieniu ustawy przy mułach i flotach, mowa jest o uziarnieniu do 5 mm, co włącza w to określenie również miały, podczas gdy miały wg rozporządzeń wykonawczych, są dozwolone   – tu pojawia się wzajemna sprzeczność ustawy i rozporządzeń, ponieważ w uzasadnieniu mowa jest, że na skutek odstępstwa od stosowania rozporządzeń (co miałoby miejsce do 60 dni w roku) miały zostałyby dopuszczone do użytku, podczas gdy bez uchylania tymczasowo stosowania rozporządzeń  – miały te są przez cały czas dopuszczane do sprzedaży. Miały to pełnoprawne paliwa, których ze względu na znaczną ilość kotłów miałowych w użyciu (szacujemy ją na ok 20% wszystkich kotłów do 1MW) – w tym także kotłów 5 klasy – nie można usunąć z sektora komunalno-bytowego.

 

Ustawa używa niejednoznacznego sformułowania „przeznaczenia do użycia” w gospodarstwach domowych i kotłach małej mocy, podczas gdy nie jest wiadome kto decyduje o tym przeznaczeniu (kupujący czy sprzedający), a także ustawa nie określa czy przeznaczenie to może być zmienione w toku całego procesu obrotu węglem – ustawa powinna dotyczyć (regulować) jedynie sam końcowy etap sprzedaży do klienta który zamierza wykorzystać węgiel w gospodarstwie domowym lub w kotle małej mocy. Na żadnym innym etapie obrotu przeznaczenie paliwa stałego nie powinno mieć znaczenia   i nie powinno być weryfikowane.

 

W ustawie pojęcie wprowadzenia do obrotu paliw stałych, zostało opisane jako sprzedaż lub inna forma zbycia, podczas gdy dalsze przepisy ustawy wprowadzają możliwość prowadzenia kontroli węgla, na dużo wcześniejszych etapach niż sama sprzedaż, tj. np. pobierając próbki na składach, przy czym poboru próbek na składach nie ograniczono chociażby do zwałów węgla konkretnie określonych   i oznaczonych jako skierowane do sprzedaży dla sektora komunalno-bytowego – z uwagi na ramy  tej ustawy, spod kontroli wyłączone muszą być partie węgla, które mają podlegać dalszej obróbce     i sortowaniu, oraz które po prostu są magazynowane lub przeznaczone do dalszego transportu – z uwagi na powyższe pojęcie wprowadzenia do obrotu, kontrole mogą obejmować jedynie i wyłącznie węgiel który został sprzedany (np. kontrola w trakcie zakupu) lub który jest transportowany po jego zakupie   (np. kontrola węgla transportowanego na samochodzie do klienta).

 

Z ustawy nie wynika, czy oświadczenie o przeznaczeniu importowanego paliwa, składane   na granicy, jest ostateczne, czy może być zmieniane, np. czy paliwo skierowane wg oświadczenia  do sektora przemysłowego, może zostać po np. sortowaniu lub wzbogaceniu, skierowane do gospodarstw domowych, czy też odwrotnie, czy węgiel importowany na cele sektora gospodarstw domowych,   może ulec dalszej obróbce i zmienić zadeklarowane przeznaczenie.

 

Art. 6b projektu ustawy  jest nielogiczny :

  1. w przepisie tym zamieszczono, że nabywca przekazuje zaświadczenie lub dokument wskazany w punkcie 2, jedynie podmiotowi (sprzedającemu), który wprowadza do obrotu paliwo stałe zarówno z przeznaczeniem do sektora komunalno-bytowego jak i do sektora przemysłowego. Jeżeli zatem sprzedawca sprzedaje paliwo stałe jedynie do sektora przemysłowego, to nie ma prawa oczekiwać,      że otrzyma zaświadczenie lub dokument o prowadzeniu działalności sprzedaży węgla, co powoduje, że taki nabywca będzie mógł zrobić z zakupionym a niespełniającym norm węglem, co tylko będzie chciał;
  2. nie jest wskazane, że przekazanie zaświadczenia jest warunkiem dokonania sprzedaży, a nadto ustawa nie przewiduje żadnych kar dla nabywcy, który nie przekaże takiego zaświadczenia;
  3. nie ma przewidzianych uprawnień dla sprzedającego do żądania przedstawienia zaświadczenia, analogicznie jak to jest przy sprzedaży alkoholu – mimo, że przepisy ustawy przewidują odpowiedzialność administracyjną dla sprzedającego, który nie przechowuje wspomnianych zaświadczeń;
  4. w punkcie 2 wskazano jedynie, że okazuje się dokument potwierdzający prowadzenie działalności polegającej na sprzedaży paliwa stałego – w uzasadnieniu wskazano, że ma być to zaświadczenie z CEIDG lub KRS – tego rodzaju dokumenty posiadają jedynie wpisy z zakresu PKD, które nie obrazują faktycznej działalności podmiotu (podmiot może wpisać większy zakres działalności niż faktycznie prowadzi) – dlatego bardziej precyzyjne i adekwatne byłby wpisanie obowiązku przedstawienia wpisu do PPW – listy Pośredniczących Podmiotów Węglowych; niezależnie jednak postuluje się aby ustawa nie dotykała i nie wprowadzała dodatkowych obowiązków w ramach transakcji między PPW   lub obiorcami sektora przemysłowego, gdyż powinna ona regulować jedynie obrót z sektorem komunalno-bytowym, dlatego potwierdzeniem zakupu przez podmiot prywatny jest podpis składany na fakturze/Dowodzie Dostawy, który jest obowiązkowy z uwagi na zwolnienie z akcyzy, ewentualnie należałoby wprowadzić obowiązek złożenia oświadczenia o przeznaczeniu zakupywanego towaru, nie przez podmioty przemysłowe lub PPW, ale przez odbiorców indywidualnych;

 

Ustawa nie powinna wprowadzać ograniczeń w zakresie obejmowania procedurą celną,    ze względu na:

  1. fakt, że w zakresie przywozu węgla z państw UE, nie będą istniały żadne ograniczenia, dlatego wprowadzanie takowych jest nielogiczne i bezcelowe, wystarczy zatem węgiel importowany przewieźć przez teren innego państwa unijnego, aby nie było obowiązków i obostrzeń związanych z obejmowaniem procedurą dopuszczenia do obrotu;
  2. obowiązek sortowania paliwa przed granicą podniesie cenę węgla importowanego o 30-40zł netto/t, biorąc pod uwagę, że Polski rynek potrzebuje ok 6 mln ton węgla opałowego z importu wpłynie to natychmiast na wzrost cen węgla w ogóle, zmniejszenie jego atrakcyjności względem innych paliw i zwiększenie ubóstwa energetycznego;
  3. nie jest wiadome czy złożone oświadczenie na granicy o przeznaczeniu paliwa, będzie wiążące w ten sposób, że nabywca nie będzie mógł zmienić tego przeznaczenia w toku dalszego obrotu;
  4. nie jest wiadome czy na granicy będzie można wskazać w oświadczeniu, że import następuje celem dalszej obróbki i sortowania;
  5. wprowadzenie obostrzeń związanych z importem ograniczy import i spowoduje brak paliwa na rynku polskim, a przez to wzrost cen paliwa i pogłębienie się ubóstwa energetycznego – należy zdać sobie sprawę z faktu, że bez importu na chwilę obecną niemożliwym jest zapewnienie odpowiedniej ilości węgla na polskim rynku, gdyż krajowe wydobycie pokrywa zaledwie około połowy krajowego zapotrzebowania na węgle opałowe.

 

Koszty wprowadzenia ustawy są znacznie zaniżone, tak dla gospodarstw domowych jak     i producentów i pośredników; nie przewidziano w ogóle skutków i kosztów wprowadzenia ustawy   dla importu oraz dla mikro, małych i średnich przedsiębiorców mimo, że przedsiębiorcy ci podobnie    jak gospodarstwa domowe, podlegać będą działaniu ustawy, gdyż takie podmioty również używają kotłów o mocy do 1 MW.

 

Brak w art. 1 ust 2 pkt 1 i 2 użycia słowa „lub”, przez co ustawa dotyczy jedynie gospodarstw domowych z kotłami małej mocy, a nie dotyczy innych podmiotów użytkujących kotły małej mocy, które gospodarstwami domowymi nie są, np. firm, szpitali, małych spółdzielni mieszkaniowych.

 

Wprowadzone odchylenia od norm nie są precyzyjne, nie wiadomo bowiem czy odchylenia dotyczą odchyleń o wskazane wartości od wartości bazowej, czy odchylenia wartości bazowej, oraz  czy dotyczy do odchyleń +/- czy tylko w jedną stronę. Przykład: odchylenie dla zawartości popiołu   to wg rozporządzenia 3%, jednak nie wiadomo czy chodzi o 3% od wartości wskazanej 12%  tj. dopuszczalna de facto będzie wartość popiołu od 9-15%, czy też odchylenie 3% należy liczyć jako +/-3% z 12 % czyli +/-0,36%. Należałoby zatem dokonać uściślenia i wprowadzić pojęcie punktów procentowych.

 

Mając na uwadze wyżej wskazaną argumentację, Izba Gospodarcza Sprzedawców Polskiego Węgla, wskazuje na konieczność wprowadzenia zmian w projekcie ustawy nowelizującej tak, aby ustawa ta była spójna i skuteczna, a rozwiązania w niej zastosowane były proporcjonalne do celów i możliwości.

 

 

Z wyrazami szacunku,

Łukasz Horbacz

Prezes IGSPW

 

POBIERZ: uwagi do norm dla wegla ME 20180212