Pomorska Uchwała Antysmogowa

Stanowisko Izby

Aktualności

Od 1 lipca 2020 nie kupisz już miału do celów grzewczych

Od 1 lipca 2020 nie kupisz już miału do celów grzewczych

Od 1 lipca 2020 r. będzie obowiązywał zakaz sprzedaży miałów z węgla kamiennego dla gospodarstw domowych oraz kotłów o mocy poniżej 1 MW. Do dyspozycji kupujących pozostaną jedynie droższe paliwa.

Zgodnie z Rozporządzeniem Ministra Energii z dnia 27 września 2018 r. w sprawie wymagań jakościowych dla paliw stałych do 30 czerwca 2020 r. obowiązują normy określone dla miałów węglowych. Po tym czasie normy te przestają obowiązywać, a to oznacza, że zgodnie z ustawą z dnia 25 sierpnia 2006 r. o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw, nie będzie można zakupić paliw stałych w postaci miału z węgla kamiennego, do których nie ma określonych norm jakościowych. Zatem od dnia 1 lipca 2020 r. konieczne będzie zaopatrzenie się w inny rodzaj paliwa, który spełnia wszystkie wymogi formalne, ale jednocześnie jest przy tym znacznie droższy. Niemniej, jeżeli klient kupi zapas miału przed 1 lipca 2020 r. to będzie mógł go zużywać bez żadnych ograniczeń o ile nie będzie to naruszać innych regulacji (np. uchwał antysmogowych).

Obecnie miał węglowy jest jednym z najtańszych rodzajów paliw do ogrzewania, którego roczne zużycie w Polsce szacuje się na ponad 7 mln 250 tys. ton, co przekłada się na rynek warty ponad
6 mld PLN. W samym sektorze małych i średnich przedsiębiorców, znajduje się ponad 24 tysiące urządzeń grzewczych o mocy poniżej 1 MW, które zasilane są miałem z węgla kamiennego. Doliczając do tego gospodarstwa domowe, które wykorzystują do ogrzewania miał węglowy, można zauważyć, że z dniem 1 lipca 2020 r. dziesiątki tysięcy urządzeń zostaną pozbawione możliwości zakupu preferowanego rodzaju paliwa grzewczego.

Problemem dla użytkowników instalacji cieplnych o mocy nominalnej poniżej 1 MW, zasilanych miałem z węgla kamiennego, będzie znaczny wzrost wydatków na paliwo grzewcze, a oprócz tego, w niektórych wypadkach konieczna stanie się wymiana urządzeń w celu dostosowania możliwości technicznych do użytkowania danego rodzaju paliwa. Wykorzystanie podobnego do miału węglowego – groszku z węgla kamiennego, będzie się wiązało dla użytkownika z kosztami blisko dwukrotnie wyższymi w porównaniu do ogrzewania miałem z węgla kamiennego.

Jak wynika z badań przeprowadzonych na zlecenie Izby Gospodarczej Sprzedawców Polskiego Węgla, miał węglowy od 2018 roku był zdecydowanie najczęściej używanym paliwem do kotłów średniej mocy stosowanych w Polsce. Brak interwencji legislacyjnej w sprawie ustalenia nowych norm jakościowych dla miałów węglowych, będzie skutkował podwyższeniem kosztów eksploatacji urządzeń grzewczych, u przedsiębiorców zmniejszy płynność finansową przez niespodziewany wzrost kosztów paliwa grzewczego, a w przypadku najuboższych użytkowników instalacji grzewczych, spowoduje to korzystanie z odpadów lub paliw nieekologicznych, co pogorszy jakość powietrza, a także powiększy szarą strefę, do której może przenieść się obrót miałami.

Zgodnie z ustawą z dnia 25 sierpnia 2006 r. o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw, od 1 lipca 2020 r. osoba wprowadzająca do obrotu miały z węgla kamiennego o wymiarze ziarna od 1 mm do 31,5 mm, będzie podlegała grzywnie od 50 000 zł do 1 000 000 zł lub nawet karze pozbawienia wolności do lat 5.

Zakupu miałów węglowych po 30 czerwca 2020 r. będą mogły dokonać jedynie osoby oraz firmy, które przekażą dostawcy przed realizacją dostawy na rzecz osoby lub firmy kopię zaświadczenia potwierdzającego prowadzenie instalacji spalania o mocy nominalnej co najmniej 1 MW lub kopię dokumentu potwierdzającego prowadzenie działalności polegającej na sprzedaży paliwa stałego.

IGSPW

Kraków nad przepaścią

Kraków nad przepaścią

„Kraków nad przepaścią. Pustka w miejskiej kasie, miasto prosi rząd o pomoc” – bardzo ciekawy artykuł, o takim tytule pojawił się w dniu wczorajszym na portalu Onet.pl.

Autor artykułu przedstawia w nim dramatyczną sytuację finansową w jakiej znalazł się obecnie Kraków.

Zadłużenie miasta wynosi już ponad 3 miliardy złotych, nie wliczając w tą kwotę zadłużenia wielu miejskich spółek. W przeliczeniu na jednego mieszkańca Krakowa ta kwota wynosi aż 3722 zł – pisze Onet.

Autor w dalszej części artykułu wymienia liczne „finansowe grzechy” Krakowa:

– strata ziemi przez zasiedzenie

– nieprawidłowości finansowe przy modernizacji Fortu Łapianka

– liczne, niepotrzebne i nietrafione zakupy

– sprzedaż działek po zaniżonych cenach

My do tej listy dodalibyśmy jeszcze astronomiczną kwotę – ponad 300 milionów złotych wydanych na nieefektywną walkę ze smogiem, o której pisaliśmy tutaj:

To kwota niemal dwukrotnie wyższa niż stan krakowskiej kasy na koniec 2019 roku!

Tak to już jest drodzy Państwo, że mamy w kraju różne elity i różne standardy, a od tego kto rządzi miastem zleży również niestety to, jak mieszkańcom danego miasta się żyje. „Są równi i równiejsi” – to dość często słyszane stwierdzenie w naszym kraju.

Prezydent Tarnowa, może jeździć samochodem za 50 tysięcy złotych, mimo stabilnej sytuacji finansowej miasta, a Prezydent Krakowa musiał kupić sobie w tym roku nowego Lexusa, mimo tego, że miasto jest nad finansową przepaścią.

Wydatki Tarnowa na walkę ze smogiem wyniosły nieco ponad 3,5 miliona złotych, a te krakowskie ponad 300 milionów! Mimo tego Kraków wcale nie osiągnął lepszych efektów od Tarnowa i wciąż pozostaje bardziej zanieczyszczonym miastem. Dodatkowo w Krakowie zakazano paliw i urządzeń, które wg. najnowszego (obowiązującego od stycznia 2020) prawa unijnego są przyjazne i bezpieczne dla środowiska!

Rezultat?

Tysiące mieszkańców Tarnowa mogą ogrzewać swoje domy w ekonomiczny i ekologiczny sposób, bo nikt nie nakazał im przymusowej wymiany źródła ciepła na drogie ogrzewanie gazowe i elektryczne, a wielu mieszkańców Krakowa zmuszono do takiej wymiany pod groźbą drakońskich kar finansowych, a nawet więzienia.

Widocznie władze Krakowa swoimi działaniami postanowiły zadłużać nie tylko miasto, ale i jego mieszkańców, bo jak inaczej wytłumaczyć to, że w ramach rzekomej walki o czyste powietrze tworzy się prawo inne od krajowego i unijnego, które uderza przede wszystkim w kieszenie mieszkańców?

Quo Vadis Krakowie?

Małopolska nowoczesnym gettem Europy?

Getta cechują się izolacją pewnej kategorii ludności od innych. Getto to miejsce zamieszkiwane przez elitarną bądź wyróżnioną pod jakimś względem część społeczeństwa. Socjologowie rozróżniają wiele rodzajów gett, a jednym z nich może być obszar, gdzie żyją tylko ci, których stać na ogrzewanie.

Jeśli w Programie Ochrony Powietrza zostaną wdrożone działania, które proponuje Małopolski Urząd Marszałkowski, wówczas rzeszy Małopolan nie będzie stać na ogrzewanie swoich domów. Czy Małopolska się wyludni i zostaną tam tylko ci, których stać na zakup urządzeń grzewczych spełniających najostrzejsze wymagania na świecie?

11 lutego 2019 roku w Krakowie podczas konsultacji pn. Porozmawiajmy o powietrzu usłyszeliśmy przedstawicielkę organizacji Client Earth. Sugerowała ona wprowadzenie zakazów w całej Małopolsce. Obecnie realizowany jest scenariusz, którego finałem może być zakaz spalania paliw stałych na obszarze województwa małopolskiego. Kolejnymi strefami po Krakowie, które ma objąć zakaz spalania paliw stałych to miejscowości uzdrowiskowe. Zakazy mogą być wprowadzone w gminie Krynica-Zdrój, Muszyna, Piwniczna-Zdrój, Rabka-Zdrój, Szczawnica, Sękowa, Uście Gorlickie. Po wprowadzeniu zakazów w gminach uzdrowiskowych, można się spodziewać rozszerzania ich dalej, na wszystkie sąsiadujące gminy. Scenariusz taki dotyka „obwarzanek” krakowski, gdzie głośno się mówi o tym, żeby wprowadzić zakazy w 13 sąsiadujących gminach.

Jeśli mieszkańcy Małopolski (i nie tylko Małopolski) nie zablokują wprowadzania tych zakazów, będą musieli ogrzewać swoje domy energią ze słońca, z gazu lub elektryczną.

Wszyscy wiedzą, że energia słońca nie może być rozpatrywana jako źródło ogrzewania domów. Nie na naszej szerokości geograficznej i nie przy obecnym stanie techniki, który nie pozwala na jej ekonomiczne magazynowanie. Na całym świecie trwają eksperymenty z magazynowaniem energii słonecznej, jednak są one w powijakach i nic nie wskazuje na to, by w rozsądnym do przewidzenia czasie pojawiła się technologia, która to magazynowanie umożliwi.

Gaz promowany jako alternatywa dla paliw stałych, nie jest powszechnie dostępnym nośnikiem energii. Nie ma technicznych możliwości doprowadzenia gazu do każdego miejsca w Małopolsce. Gaz jest jednym z najdroższych nośników energii, którego cena składa się z wielu pozycji. Mnogość składników z których otrzymamy cenę gazu powoduje, że jest niezwykle trudno wyliczyć wzrost kosztów ogrzewania dla tego paliwa. Obecnie należy zapłacić za gaz (często znacznie) powyżej 2 zł/m³.Gaz w sieci musi mieć ciepło spalania nie mniejsze niż 34 MJ/m³, o czym mówi Instrukcja ruchu i eksploatacji sieci przesyłowej. Przy takich założeniach cena 100 GJ energii z gazu (tyle potrzebuje do uzyskania komfortu cieplnego niewielki stary dom), wyniesie znacznie powyżej 6000 zł. Tę samą ilość energii zawierają około 4 tony węgla o kaloryczności 25 MJ/kg, który będzie kosztować ponad 3000 zł lub około 6 ton suchego drewna. Ponieważ drewna nie kupujemy wg wagi, równoważną ilością 6 ton drewna jest od 11 m³ do 15 m³. Dla mieszkańców kupujących drewno, koszt ogrzewania jest niższy od węgla, natomiast dla jeszcze większej grupy mieszkańców, ten koszt jest znikomy, ponieważ pozyskują je z własnego lasu.

Dla ludzi w dobrej sytuacji materialnej, którzy do tej pory ogrzewali się węglem, przejście na gaz jest obciążeniem, któremu mogą starać się podołać dokonując przetasowań w domowym budżecie. Jeśli zrezygnują z innych wydatków, które nie są niezbędne do egzystencji, takich jak: wczasy, obozy dla dzieci, rowery czy inny sprzęt sportowy, będą w stanie ponieść znacznie wyższe koszty ogrzewania. Jednak ludzie, którzy mają najniższe emerytury/renty, i do tej pory palili tylko drewnem z własnego lasu, żeby pokryć te wydatki musieliby zrezygnować z wydatków umożliwiających im egzystencję. Dla tej grupy ludzi urzędnicy nie mają żadnej realnej propozycji.

Podczas konsultacji w Krakowie 15 stycznia, wypowiadał się mieszkaniec tego miasta, który zlikwidował kocioł węglowy. Postępował zgodnie z wytycznymi urzędu. Miejsce węglowego miał zająć kocioł gazowy. Likwidacja kotła węglowego spowodowała, że rodzina przez trzy lata była pozbawiona centralnego ogrzewania, ponieważ likwidowaniem palenisk zajmuje się inna komórka niż ta, która udziela pozwoleń na gaz. Tylko dzięki temu, że są to ludzie zamożni, stać ich było na dogrzewania się „farelkami”. Co z tymi których nie stać na gaz czy prąd; zlikwidują im palenisko i pozostawią bez ogrzewania? Wiele takich przypadków pokazywały ostatnio media, więc pozostawienie mieszkańców bez ogrzewania jest bardzo prawdopodobne.

Ogrzewanie gazem to nie tylko znacznie wyższe koszty, które systematycznie będą rosły z powodu wzrostów cen gazu, ale także przebudowa instalacji grzewczej jeśli wcześniej był w domu kocioł, lub budowa całej nowej instalacji grzewczej, jeśli w domu był piec. Koszty te, zwłaszcza budowa nowej instalacji, przekraczają koszt zakupu samego źródła ciepła. Do tego wszystkiego dochodzi jeszcze koszt budowy przyłącza gazowego, jeśli akurat w danym miejscu występują takie możliwości techniczne.

Do bardzo wysokich kosztów wszystkich operacji związanych z przejściem na ogrzewanie gazowe, dochodzi bardzo poważne zagrożenie rychłym wprowadzeniem zakazu spalania paliw gazowych. Gaz tak samo jak węgiel jest paliwem kopalnym. Ogłoszenie przez parlament europejski kryzysu klimatycznego spowodowało wzmożone prace mające na celu jak najszybsze zakazanie spalania węgla i gazu. Dziś nikt nie wie, czy ten zakaz zostanie wprowadzony i kiedy. Jednak istnieje realne ryzyko jego wprowadzenia. W wielu krajach Europy Zachodniej ten zakaz już został wprowadzony. Myślące perspektywicznie władze państw zachodnich już proponują bardzo wysokie dotacje do wymiany kotłów. Likwidacja ogrzewania gazowego i zastąpienie go ogrzewaniem na pellet lub drewno, jest dotowana tak wysoko, że można pokryć koszty całej inwestycji. Dużym zainteresowaniem cieszy się drewno, gdyż jest znacznie czystszym i bardziej ekologicznym paliwem niż pellet. Tymczasem w Małopolsce ma miejsce sytuacja dokładnie odwrotna. Promuje się gaz, który wkrótce będzie zakazany, jednocześnie planując zakaz spalania biomasy, w tym drewna. Co zrobią ludzie, którzy poniosą ogromne koszty inwestycji związanej z przejściem na gaz (krajowe dotacje pokrywają tylko część kosztów), gdy – może nawet przed ich ukończeniem – wprowadzony zostanie zakaz używania gazu?

Skoro urząd marszałkowski chce zmian w POP, to najlepszą zmianą dla Małopolski jest w tej chwili dopuszczenie możliwości instalowania różnych urządzeń spalających drewno, a nie tylko niezwykle drogiej instalacji zgazowującej, którą obecnie dopuszcza uchwała antysmogowa. Jednak w przypadku wprowadzenia zakazów również z takich instalacji nie będzie można korzystać.

Kolejne źródło ciepła, to energia elektryczna. Dostępna jest powszechnie lecz niestety jest to energia najdroższa. 100 GJ energii elektrycznej kosztuje blisko 18 000 zł, trzy razy więcej niż gaz, sześć razy więcej niż węgiel i kilkanaście razy więcej niż drewno kupowane z LP.  Zużycie energii elektrycznej można obniżyć instalując pompę ciepła, tylko że wcześniej trzeba dokonać termomodernizacji budynku kosztującej kilkadziesiąt tysięcy złotych. Sama pompa też nie jest tania a jej zainstalowanie to w przypadku pompy gruntowej, kolejne kilkadziesiąt tysięcy. Jest to inwestycja wyłącznie dla bardzo zamożnych obywateli. Z tego powodu w Polsce i na świecie pompy ciepła stanowią maleńki odsetek instalacji grzewczych, podobnie jak najzamożniejsi ludzie stanowią maleńki odsetek społeczeństwa.

Urząd marszałkowski proponując zmiany w POP nie przedstawił żadnej analizy z której wynikałoby, jakie są możliwości sieci gazowych i sieci energetycznych. Małopolska jest terenem górzystym i budowa sieci gazowej, która zabezpieczy dostawę paliwa gazowego do wszystkich potrzebujących jest niemożliwa. Trochę inaczej wygląda sytuacja sieci energetycznych. Energia elektryczna doprowadzona jest niemal do każdego domu. Trzeba jednak zdawać sobie sprawę z tego, że przepustowość sieci jest mocno ograniczona. Energetykom budującym sieć nawet do głowy nie przyszło, że kiedyś będzie ona wykorzystywana do zasilania urządzeń grzewczych. Jeśli zostaną włączone grzejniki elektryczne w gospodarstwach, gdzie wcześniej zlikwidowano paleniska, sieć tego nie wytrzyma i nastąpi blackout. Tego urzędnicy z urzędu marszałkowskiego chyba nie przewidzieli, bo nie przedstawiono żadnej analizy, z której można by się dowiedzieć, czy dostarczenie tak dużej ilości energii elektrycznej jest w ogóle możliwe. Nie ma też przedstawionych propozycji, kto miałby sfinansować modernizację sieci. Niezależnie od tego należałoby dokonać analizy bezpieczeństwa dostawy energii elektrycznej do domów. Zakłady energetyczne dysponują danymi o ilości awarii sieci i przestojach w dostawie energii. Trzeba też wziąć pod uwagę, że z powodu zamian klimatycznych awarie mają coraz większy zasięg, a przerwy w dostawie energii są dłuższe.
Zarówno ogrzewanie gazem jak i ogrzewanie prądem bezpośrednio, czy z użyciem pompy ciepła, wymagają ciągłej dostawy energii elektrycznej. Czy twórcy POP brali to pod uwagę, wszak zlikwidowanie urządzeń na paliwa stałe, które bardzo często są niezależne od energii elektrycznej, pozbawia podczas awarii sieci możliwości ogrzewania domu, potrzeby człowieka równej z potrzebami fizjologicznymi.

Z początkiem roku 2020 w całej Unii Europejskiej wprowadzono regulację znaną powszechnie jako ekoprojekt, który nakłada obowiązek ograniczenia emisji urządzeń do niezwykle niskiego poziomu. O tym, że będą takie ograniczenia producenci wiedzieli od bardzo dawna, bowiem procedowanie w parlamencie europejskim trwało ponad 10 lat. Ten czas pozwolił producentom przygotować się do tego i obecnie na rynku dostępne są urządzenia, które spełniają te bardzo rygorystyczne parametry. Parametry kotłów na paliwa stałe zostały doprowadzone do takich, jakimi charakteryzowały się kotły gazowe, które zainstalowane są w jeszcze wielu domach. Nawet na warunki Europy Zachodniej ekoprojekt podnosi poprzeczkę niezwykle wysoko. Mimo tego w Małopolsce trwają zabiegi o to, żeby te parametry zaostrzyć wielokrotnie. Przed wprowadzeniem uchwały antysmogowej urząd marszałkowski zlecił ekspertyzy, które dowiodły, że parametry ekoprojektu są wystarczające do tego, żeby uzyskać poprawę stanu powietrza do oczekiwanego poziomu. W załączniku do uchwały możemy przeczytać: „Pomimo zwiększonego kosztu inwestycyjnego w pierwszej fazie wdrażania ograniczeń korzyści płynące z rozwiązania będą długofalowe…

Dlaczego w tej chwili próbuję się podnieść poprzeczkę do poziomu nierealnego dla krajowych urządzeń? Być może dlatego, że jak powiedziała działaczka antysmogowa podczas konsultacji w Krakowie 15 stycznia br., chcą doprowadzić do tego, by powietrze było zgodne z sugestiami WHO.

Propozycje WHO nie są obowiązującym prawem i pokazują jedynie jaki poziom można uznać za neutralny. Na mapie pokazującej zanieczyszczenie powietrza na świecie w czasie rzeczywistym widać, że tylko w nielicznych miejscach Europy uzyskiwany jest poziom zanieczyszczeń uznawany przez WHO jako neutralny. Większość krajów europejskich znacznie bogatszych od Polski przekracza znacznie poziomy zalecane przez WHO. Pomysł aktywistów antysmogowych jest mrzonką, którą sfinansować mają obywatele z własnej kieszeni i ze środków publicznych. Ponieważ te ostatnie dla znacznej części społeczeństwa są niedostępne, proponuje się obciążyć kosztami gminy i nałożyć na nie obowiązek finansowania tej fantazji. Ten wydawać by się mogło szczytny cel, staje się w finansowych realiach Polski fanaberią, gdyż państwa o nieporównywalnie większej zamożności mieszkańców niż Polacy nie oddychają powietrzem, które WHO określa jako neutralne, gdyż nie stać ich na to.

Realizowany w Małopolsce projekt dotyczący poprawy jakości powietrza wspomagany jest bardzo dużymi środkami z projektu LIFE. W końcowej fazie realizacji projektu, należy wykazać się założonymi wskaźnikami. Jeśli wskaźniki nie zostaną osiągnięte może grozić to zwrotem części lub całości dotacji. Niewykluczone, że zarządzający projektem obawiając się uzyskania stosownych wskaźników, próbują za wszelką cenę ratować sytuację i dlatego próbują przeforsować zakazy spalania paliw stałych i ograniczyć parametry urządzeń do poziomu niemożliwego do zrealizowania w proponowanym czasie.

Czy mieszkańców Małopolski, która ma najmniejsze gospodarstwa w Polsce i gdzie aż kilka gmin to gminy najbiedniejsze w Polsce, stać na finansowanie równie pięknego co i nierealnego celu?

Artur Krasowski

 

Artur Krasowski – Konstruktor kotłów na paliwa stałe, Wykładowca w dziedzinie OZE. Entuzjasta najtańszego wytwarzania energii i propagator tych technologii. Od kilkudziesięciu lat zajmuje się zagadnieniami spalania. Konstruuje kotły na paliwa stałe specjalizując się w konstrukcjach z załadunkiem ręcznym o najniższej emisji zanieczyszczeń. Prowadzi wykłady na temat odnawialnych źródeł energii uwzględniając zagadnienia magazynowania i dystrybucji energii, a szczególnie ciepła. Twórca działów badawczo rozwojowych w zakładach produkujących kotły na paliwa stałe. Autor wdrożonych konstrukcji kotłów spełniających wymagania 5 klasy.

 

Konkurs „TOPTEN Kotły grzewcze na paliwa stałe 2019”

Konkurs „TOPTEN Kotły grzewcze na paliwa stałe 2019”

VIII edycja Konkursu „TOPTEN Kotły grzewcze na paliwa stale 2019” organizowana przez Polską Izbę Ekologii i Fundację na rzecz Efektywnego Wykorzystania Energii została zakończona prezentacją jego wyników podczas Uroczystej Gali 18. Edycji Konkursu EKOLAURY w dniu 29 października br.

Nabór zgłoszeń do Konkursu „TOPTEN Kotły grzewcze na paliwa stałe” trwał od 10.05.2019 r. do 20.09.2019 r. Pełna dokumentacja Konkursu była i jest dostępna na portalach: www.topten.info.pl i www.pie.pl/topten.html. Współorganizatorami merytorycznymi Konkursu są; Instytut Techniki Cieplnej Politechniki Śląskiej w Gliwicach, Instytut Ochrony Środowiska Państwowy Instytut Badawczy Warszawa, EC BREC Instytut Energetyki Odnawialnej Warszawa, Główny Instytut Górnictwa Katowice oraz Dolnośląska Agencja Energii i Środowiska z Wrocławia.

Koordynatorem Konkursu „TOPTEN Kotły grzewcze na paliwa stale 2019”, podobnie jak dotychczas jest dr inż. Krystyna Kubica – ekspert PIE ds. ochrony powietrza.

 Patronatu honorowego nad VII edycją Konkursu udzielili Minister Środowiska – Henryk Kowalczyk, Ministerstwo Przedsiębiorczości i Technologii, Dyrektor Polskiego Centrum Akredytacji – Lucyna Olborska oraz Prezydent Miasta Katowice – Marcin Krupa.

Konkurs TOPTEN został także rozpropagowany poprzez informację w czasopismach branżowych takich jak: czasopisma „Magazyn Instalatora”, „Rynek Instalacyjny”, „Magazyn Biomasa”, kwartalnik „Ekologia”, a także Stowarzyszenie Producentów i Importerów Urządzeń Grzewczych, Korporacja Kominiarzy Polskich oraz Izba Gospodarcza Sprzedawców Węgla.

Celem kontynuowanego Konkursu „TOPTEN Kotły grzewcze na paliwa stałe” jest promowanie w Polsce, a także poza jej granicami, najbardziej efektywnych energetycznie i jednocześnie najmniej obciążających środowisko urządzeń wytwarzających ciepło użytkowe z paliw stałych, poprzez publikację Listy  TOPTEN wyróżnionych produktów – kotłów grzewczych o mocy cieplnej do 500 kW, www.topten.info.pl. Producenci kotłów, które znajdą się na listach TOPTEN wyróżnionych produktów mają prawo do stosowania znaku TOPTEN POLSKA 2019. Prawo to przysługuje na czas nieokreślony dla danego producenta i typu kotła (na podstawie odrębnej umowy zawartej pomiędzy Zgłaszającym a Organizatorem konkursu TOPTEN).  W ramach Konkursu promowane są także kotły spełniające wymagania klasy 5 zgodnie z normą PN EN 303-5:2012; Kotły grzewcze Część 5: Kotły grzewcze na paliwa stałe z ręcznym  i automatycznym zasypem paliwa o mocy nominalnej do 500 kW,  a tym samym Rozporządzenia Ministra Przedsiębiorczości I Technologii z dnia 21 lutego 2019 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie wymagań dla kotłów na paliwo stałe. Ich nabór jest ciągły, a wyniki są dostępne pod adresem www.kotlyna5.pl. Pełna dokumentacja Konkursu jest dostępna pod adresami: www.topten.info.pl oraz www.pie.pl/topten.html.

 

Zasady Konkursu TOPTEN; Wybór produktów TOPTEN oparty był o analizę efektywności energetycznej i ekologicznej i jest niezależny od producentów, dystrybutorów handlowych. Ocena wybieranych urządzeń opierała się na standardowych deklaracjach, obiektywnych testach i analizach opracowanych przez niezależne instytucje, zgodnie z „Zasadami Wyznaczania Kryterialnego Parametru Oceny Energetyczno-Ekologicznej Kotłów Małej Mocy na Paliwa Stałe”. Parametr kryterium uwzględnia  dwa podstawowe parametry jakościowe kotłów (w stosunku 1:3): sezonową sprawność energetyczną oraz sezonowe emisje substancji szkodliwych dla środowiska i zdrowia człowieka, w tym CO, OGC, NOx i pył całkowity (TSP), zgodnie z zgodnie z Rozporządzeniem Komisji UE 2015/1189 z dnia 28 kwietnia 2015 r. w sprawie wykonania dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/125/WE w odniesieniu do wymogów dotyczących ekoprojektu dla kotłów na paliwo stałe. W zasadach dotyczących oceny kotłów od  VII edycji Konkursu TOPTEN Kotły grzewcze na paliwa stałe, wprowadzono premię za integralną współpracę z buforem ciepła, w przypadku kotłów z ręcznym zasilaniem paliwa, a także premię za integralną współpracę z systemem odpylania (elektrofiltrem), z uwagi na możliwość wyeliminowania wpływu jakości paliwa stałego na emisję pyłu – stałych cząstek (PM) i zanieczyszczeń z nim związanych, w trakcie eksploatacji kotła.

Tegoroczna edycja Konkursu, trwająca od 10 maja do 20 września br., podobnie jak w  ubiegłym roku obejmuje kotły grzewcze na paliwa stałe – kopalne oraz biomasę drzewną, o znamionowej mocy cieplnej 500 kilowatów („kW”) lub mniejszej, czyli o wszystkie kotły objęte przepisami  Rozporządzenia Komisji Europejskiej ekoprojekt, które będzie obowiązywać od 1 stycznia 2020 roku, oraz wszystkie kotły objęte przepisami normy PN-EN 303-5:2012, a tym samym  przepisami noweli Ministra Przedsiębiorczości I Technologii z dnia 21 lutego 2019 r.

Zgłoszenia zostały ocenione przez Komisję Konkursową, w skład której wchodzą przedstawiciele organizatorów – Fundacji na rzecz Efektywnego Wykorzystania Energii oraz Polskiej Izby Ekologii i współorganizatorów merytorycznych Konkursu – Instytutu Techniki Cieplnej Politechniki Śląskiej w Gliwicach, Instytutu Ochrony Środowiska Państwowy Instytut Badawczy Warszawa, EC BREC Instytutu Energetyki Odnawialnej Warszawa, Głównego Instytutu Górnictwa Katowice oraz Dolnośląskiej Agencji Energii i Środowiska z Wrocławia.

W VIII edycji Konkursu „TOPTEN Kotły grzewcze na paliwa stałe 2019” wyróżnienia – zakwalifikowanie się na listy rankingowe TOPTEN najbardziej efektywnych energetycznie i ekologicznie kotłów na paliwa stałe roku 2019 pod kolejnym numerem, wynikającym z wartości uzyskanego parametru kryterialnego, uzyskały sumarycznie 9 urządzenia grzewcze:

  • Kotły z automatycznym podawaniem stałego paliwa kopalnego o mocy ≤ 50 kW: – 4 produktów, Tabela 1;
  • Kotły z automatycznym podawaniem stałego biopaliwa o mocy ≤ 50 kW – 2 produktów, Tabela 2;
  • Kotły z automatycznym podawaniem stałego biopaliwa o mocy 50 ÷ 500 kW: – 3 produkty, Tabela 3;

Pełna informacja o wynikach Konkursu „TOPTEN Kotły grzewcze na paliwa stale 2019” jest dostępna na portalach: www.topten.info.pl  i www.pie.pl/topten.html.

W ramach Konkursu promowane są także kotły spełniające wymagania klasy 5 zgodnie z normą PN EN 303-5:2012; Kotły grzewcze Część 5: Kotły grzewcze na paliwa stałe z ręcznym  i automatycznym zasypem paliwa o mocy nominalnej do 500 kW. Terminologia, wymagania, badania  i oznakowanie, a tym samym Rozporządzenia Ministra Rozwoju i Finansów z dnia 1 sierpnia 2017 r.  w sprawie wymagań dla kotłów na paliwo stałe, (http://dziennikustaw.gov.pl/du/2017/1690). Ich nabór jest ciągły, a pełna dokumentacja jest dostępna na portalach: www.topten.info.plwww.pie.pl/topten.html, www.kotlyna5.pl/.

 

W roku 2019 na Listy „Kotły grzewcze na paliwa stałe o mocy mniejszej i równej 500 kW spełniające wymagania klasy 5 wg normy PN EN 303-5:2012” zostały zakwalifikowane kolejne urządzenia grzewcze w następujących kategoriach, Załącznik 1:

  • Kotły z automatycznym podawaniem stałego paliwa kopalnego o mocy ≤ 50 kW: – 4 produktów, Tabela 4;
  • Kotły z automatycznym podawaniem stałego biopaliwa o mocy ≤ 50 kW: – 3 produktów, Tabela 5
  • Kotły z automatycznym podawaniem stałego biopaliwa o mocy 50 ÷ 500 kW: – 4 produkty, Tabela 6;

Zgłoszenia urządzeń na Listę kotłów na paliwa stałe spełniających wymagania klasy 5 zgodnie z normą PN EN 303-5:2012 będą nadal przyjmowane i na bieżąco wprowadzane na listę dostępną na przedmiotowych stronach internetowych (www.kotlyna5.pl/info, www.topten.info oraz www.pie.pl).

Katowice, październik 2019 r

 

Załącznik 1.

Tabela 1. Lista TOPTEN 2019 kotłów z automatycznym podawaniem stałego paliwa kopalnego o mocy cieplnej do 50 kW.

 

Lp. Nazwa własna kotła Producent
1. 2. 3.
1. CARBO 5

PLUS 35 kW

KOTŁY WOŹNIAK

Józef Woźniak

„Zakład Ślusarski”

Wronów 3a

63-308 Gizałki

2. CARBO 5

PLUS 25 kW

KOTŁY WOŹNIAK

Józef Woźniak

„Zakład Ślusarski”

Wronów 3a 63-308 Gizałki

3. KORAL 10 kW Zakłady Górniczo-Metalowe

„Zębiec” w Zębcu Spółka Akcyjna

27-200 Starachowice

4. EKO

BUDMET

NOCOŃ 25 kW

P.W. BUDMET

Dariusz Nocoń,

Adam Nocoń

ul. Staszica 171

41-250 Czeladź

 

 

Tabela 2. Lista TOPTEN 2019 kotłów z automatycznym podawaniem stałego biopaliwa o mocy cieplnej do 50 kW.

 

 

Lp. Nazwa własne kotła Producent
1. 2. 3.
1. Genesis Plus

KPP 25

GALMET sp. z o.o. Sp K.

ul. Raciborska 36

48-100 Głubczyce

2. Genesis Plus

KPP 34

GALMET sp. z o.o. Sp K.

ul. Raciborska 36

48-100 Głubczyce

 

 

 

Tabela 3. Lista TOPTEN 2019 kotłów z automatycznym podawaniem stałego biopaliwa o mocy cieplnej 50÷500 kW.

 

Lp. Nazwa własne kotła Producent
1. 2. 3.
1. SlimKo MAX 70 PPHU „KOTŁOSPAW” S.C.

Przemysław i Jakub Wrońscy

Ul. Szenica 38

63-300 Pleszew

2. SlimKo MAX 300 PPHU „KOTŁOSPAW” S.C.

Przemysław i Jakub Wrońscy

Ul. Szenica 38

63-300 Pleszew

3. SlimKo MAX 150 PPHU „KOTŁOSPAW” S.C.

Przemysław i Jakub Wrońscy

Ul. Szenica 38

63-300 Pleszew

 

Tabela 4. Lista kotłów grzewczych na paliwa stałe z automatycznym podawaniem stałego paliwa kopalnego o mocy cieplnej do 50 kW zakwalifikowanych na Listę klasy 5 wg PN EN 303-5:2012 w roku 2019.

 

Lp. Nazwa własna kotła Producent
1. 2. 3.
1. CARBO 5

PLUS 35 kW

KOTŁY WOŹNIAK

Józef Woźniak

„Zakład Ślusarski”

Wronów 3a

63-308 Gizałki

2. CARBO 5

PLUS 25 kW

KOTŁY WOŹNIAK

Józef Woźniak

„Zakład Ślusarski”

Wronów 3a 63-308 Gizałki

3. KORAL 10 kW Zakłady Górniczo-Metalowe

„Zębiec” w Zębcu Spółka Akcyjna

27-200 Starachowice

4. EKO

BUDMET

NOCOŃ 25 kW

P.W. BUDMET

Dariusz Nocoń,

Adam Nocoń

ul. Staszica 171

41-250 Czeladź

 

 

Tabela 5. Lista kotłów grzewczych na paliwa stałe z automatycznym podawaniem stałego biopaliwa o mocy cieplnej do 50 kW zakwalifikowanych na Listę klasy 5 wg PN EN 303-5:2012 w roku 2019.

 

Lp. Nazwa własna kotła Producent
1. 2. 3.
1. Genesis Plus

KPP 25

GALMET sp. z o.o. Sp K.

ul. Raciborska 36

48-100 Głubczyce

2. Genesis Plus

KPP 34

GALMET sp. z o.o. Sp K.

ul. Raciborska 36

48-100 Głubczyce

3. SEG PELLET 20 kW METAL-FACH

Jacek Kucharewicz

16-100 Sokółka, ul. Sikorskiego 66

 

Tabela 6. Lista kotłów grzewczych na paliwa stałe z automatycznym podawaniem stałego biopaliwa o mocy cieplnej 50÷500 kW zakwalifikowanych na Listę klasy 5 wg PN EN 303‑5:2012 w roku 2019.

 

Lp. Nazwa własna kotła Producent
1. 2. 3.
1. SlimKo MAX 70 PPHU „KOTŁOSPAW” S.C.

Przemysław i Jakub Wrońscy

Ul. Szenica 38

63-300 Pleszew

2. SlimKo MAX 300 PPHU „KOTŁOSPAW” S.C.

Przemysław i Jakub Wrońscy

Ul. Szenica 38

63-300 Pleszew

3. SlimKo MAX 150 PPHU „KOTŁOSPAW” S.C.

Przemysław i Jakub Wrońscy

Ul. Szenica 38

63-300 Pleszew

4. Genesis Plus

KPP 62

GALMET sp. z o.o. Sp K.

ul. Raciborska 36

48-100 Głubczyce

 

Więcej informacji na stronie www.pie.pl i www.topten.info.pl, www.kotlyna5.pl/info.

Katowice, październik 2019 r.

 

Oświadczenie Izby Gospodarczej Sprzedawców Polskiego Węgla w sprawie krytycznego zakresu nieprawdziwości informacji zawartych w raporcie pt. „Chorobowość i umieralność mieszkańców Gminy Skawina w odniesieniu do lokalizacji zakładów przemysłowych w latach 2008-2018”

Oświadczenie Izby Gospodarczej Sprzedawców Polskiego Węgla w sprawie krytycznego zakresu nieprawdziwości informacji zawartych w raporcie pt. „Chorobowość i umieralność mieszkańców Gminy Skawina w odniesieniu do lokalizacji zakładów przemysłowych w latach 2008-2018”, opublikowanym w dniu 7.10.2019 w Biuletynie Informacji Publicznej Gminy Skawina, a także związanych z nim dalszych informacji Skawińskiego Alarmu Smogowego

Absolutnie nie zgadzamy się z danymi i wnioskami zawartymi w raporcie pt. „Chorobowość i umieralność mieszkańców Gminy Skawina w odniesieniu do lokalizacji zakładów przemysłowych w latach 2008-2018” (nazywany dalej Raportem), autorstwa Pani dr hab. Agnieszki Pac oraz Pani dr Elżbiety Sochackiej-Tatara (nazywanych dalej Autorami), opublikowanym w dniu 7.10.2019 przez Gminę Skawina (nazywana dalej Wydawcą) w Biuletynie Informacji Publicznej Gminy Skawina. Wnioskujemy również o wydanie przez autorki oraz wydawcę, a także przez dalszego publikatora raportu w postaci Skawińskiego Alarmu Smogowego, odpowiednich publicznych sprostowań. Powyższe zdania i wnioski opieramy na następujących dowodach:

1) W Raporcie na rycinie 10 pokazano, że umieralność na nowotwory w Skawinie w roku 2016 wyniosła 33%, odnosząc to do 27,3% w Małopolsce oraz 28,1% w Polsce i wskazując dalej wnioskodawczo, że umieralność ze względu na nowotwory w Skawinie jest znacząco wyższa, niż w Małopolsce. Jeśli zsumuje się natomiast w Raporcie udział poszczególnych przyczyn zgonów mieszkańców Skawiny, a wartość ta powinna dać wynik 100%, otrzymuje się niewiarygodną, niemożliwą do uzyskania wartość sumaryczną 106,7%. Wskazuje to na zafałszowanie danych dotyczących umieralności w Skawinie w roku 2016. Wielce prawdopodobnym jest, że zafałszowanie to dotyczy właśnie procentowego udziału zgonów związanych z nowotworami, gdyż stanowią one drugą co do ilości liczbę zgonów w Skawinie.

2) Prawdziwość informacji z pkt.1 podbijają faktograficznie dane źródłowe pochodzące z Roczników Statystycznych GUS. Ich analiza dla roku 2016 pokazała bowiem, że udział zgonów spowodowanych nowotworami w Skawinie daje 28,1%, a nie jak pokazywane w Raporcie 27,3%.

3) Podane fałszerstwa pokazane w punktach 1 i 2 stały się zapewne podstawą wskazania w Raporcie na znacząco wyższe w Skawinie, niż w Małopolsce, wartości umieralności z powodu nowotworów (zawyżenie umieralności w Skawinie oraz obniżenie poziomu umieralności w Małopolsce).

4) Powyższe zapewne miało podbić wagę przekazu Raportu, co wynika z publikacji Skawińskiego Alarmu Smogowego, który zbudował i opublikował w oparciu o te, przekłamane dane swój baner internetowy oraz opisujący go tekst. Rozumiemy powyższe jako jawną, celową manipulację oraz sfałszowanie wyników. W sposób zasadniczy podważa to także markę tak Autorów Raportu, jak i samego Collegium Medicum UJ, z którego Autorzy się wywodzą oraz reputację Skawińskiego Alarmu Smogowego.

5) Niezależnie od fundamentalnych błędów natury obliczeniowej, należy zwrócić uwagę również na wątpliwości natury metodycznej, związane ze sposobem prowadzonego wnioskowania. Wnioski, jak wskazano nieprawdziwe, zostały bowiem wysnute na bazie danych, jak wskazano również nieprawdziwych, dotyczących jednego roku. Taki sposób wnioskowania uwłacza naszym zdaniem prawom metodyki statystyki matematycznej. Do wyciągania wniosków o charakterze nawet tylko jakościowym potrzeba bowiem danych z okresu przynajmniej pięcioletniego, a do analiz trendów w układzie rocznym wymagane są dane dziesięcioletnie.

6) Punkt 5 potwierdza analiza danych źródłowych z GUS dotyczących tzw. surowej umieralności z powodu nowotworów, która została załączona do Raportu jako tabela A5. Pokazuje ona na przykład, że w roku 2014 umieralność na nowotwory w Skawinie wyniosła 21,8%, przy 24,1% w Małopolsce oraz 26,1% w Polsce. Wskazuje to więc, po pierwsze na możliwe niższe poziomy umieralności w Skawinie, niż w Małopolsce i w Polsce, a po drugie, przy odniesieniu do danych dla pozostałych lat, na duże wahania wartości tych wskaźników w tychże regionach.

7) Należy zwrócić uwagę także na błędy stylistyczne, które znalazły się w Raporcie w tytule ryciny 10 (słowo „proporcjona” zamiast słowa „proporcjonalna”) oraz w tytule artykułu publikacji Skawińskiego Alarmu Smogowego, gdzie użyto słowa „alrmujący” zamiast „alarmujący”. Wskazuje to na niski poziom jakościowy prezentowanych danych, a także wyciąganych na ich podstawie wnioskowań.

8) Nasz niesmak, przedstawiony w niniejszym oświadczeniu, podbija dodatkowo fakt, że omawiany Raport został opublikowany w dniu 7.10.2019, a więc na 6 dni przed wyborami parlamentarnymi, stanowiąc, zwłaszcza w odniesieniu do opierania się na historycznych i jak wskazano nieprawdziwych danych dla roku 2016, element jawnej gry wyborczej. Nie możemy się na to zgodzić.

Jako Izba Gospodarcza Sprzedawców Polskiego Węgla nie możemy się zgodzić na powyższe, wykazane manipulacje oraz fałszerstwa i jeszcze raz wnioskujemy o wykonanie odpowiednich sprostowań przez Panie dr hab. Agnieszkę Pac oraz dr Elżbietę Sochacką-Tatara, Gminę Skawina oraz Skawiński Alarm Smogowy. Nawołujemy również do obiektywizmu i prawdy w publikowaniu wszelkich danych i wyciąganiu wszelkich wniosków w tych jakże ważnych sferach naszego życia. Odwołujemy się w tej kwestii do obiektywizmu Głównego Urzędu Statystycznego oraz Krajowego Rejestru Nowotworów, zaprzeczających ocenianemu raportowi, jak i wielu innym, które do tej pory ujrzały światło dzienne. Gwarantujemy również, że jako Izba zawsze działaliśmy i będziemy działać w taki sposób ze swojej strony.

Więcej aktualnych informacji na temat ww. sprawy znajdą Państwo w serwisie internetowym Pana Bartłomieja Krzycha – ekonomisty, niezależnego działacza, redaktora serwisu Fakty o Smogu:

https://panbartek.pl/afera-smogowa/?fbclid=IwAR0xtyU2zxHiq8MqkoVe3ax6mCudYzxJyQvLgUzNy_vjJrysDLr_29XyqTM